Om oss
Me er ikkje ein resort
Me er ein gard med strandline, ein familie med generasjonar av Bakka i ryggen — og vertskap som heller vil halde det smått enn å gjere det større.
Dyrdal Gard
Ein av dei fire gardane i Bakka
Dyrdal Gard er ein av dei fire opphavlege gardane i Bakka, driven av same familien i generasjonar. Litt utleige og bubilar på besøk har det vore i alle år — men i 2016 vart det profesjonell drift av camping på Bakka for første gong: først nokre få plassar, så sanitærhus, badstove på kaien og båtar ved det gamle steinnaustet.
Så sette National Geographic denne strandlinja på lista over Europas finaste teltplassar, og Lonely Planet sende folk. Namnet voks til Nærøyfjorden Camping — men elles har ingenting skift hender: same gard, same familie, same utsikt.
Vertskapet
Olav Magne og Katrine
Olav Magne har vakse opp med denne fjorden og kan vêret, stiane og straumane utanåt; arbeidslivet hadde han offshore, dei siste åra som plattformsjef. Katrine var lærar. No er begge pensjonistar — som på Dyrdal Gard tyder at vintrane går til å halde ved like og ruste opp garden og campingplassen, og sumrane går til gjestene. Born og seks barneborn kjem og går som geitene.
Bur du hjå oss, er du ikkje eit bestillingsnummer. Spør om ruter, straumar, eller kvar lyset legg seg klokka ni om kvelden — det er den delen av jobben me likar best.
Slik driv me plassen
Tre val me tek om att og om att
01
Halde det smått
Eit avgrensa tal plassar, og for kvar sesong færre av dei til drop-in. Smått er det som held Bakka roleg — for deg og for dei ni som bur her.
02
Halde det stilt
Nattero frå klokka 23, ingen arrangement, ingen musikk ved vasskanten. Fjorden står for lydsporet, og hans er betre enn vårt.
03
Halde det ærleg
Oppdaterte prisar på bestillingssidene, husreglar forklarte før du kjem, og ingen lovnader vêret ikkje kan halde. Er noko ikkje topp — som skuggen om ettermiddagen — seier me det. Og me seier når badstova rettar det opp.
Fjorden
Verna med god grunn
Nærøyfjorden har vore UNESCO-verdsarv sidan 2005 — ein av dei to fjordane som representerer heile vestlandskysten. På det smalaste er han 250 meter brei, under fjellveggar på opptil 1 400 meter; landskapet er verna, og livet her følgjer reglane hans.
Frå 1. januar 2026 gjeld nullutsleppskrav for passasjerskip under 10 000 bruttotonn i verdsarvfjordane — dei største cruiseskipa har frist til 2032, og nokre eldre fartøy har mellombels unntak til ladestraum er på plass. Vernet gjeld òg på land: Dei som bur her, må søkje løyve til nesten alt — byggje, hogge, endre — og skogane langs fjorden er verna. Stadig fleire båtar glir elektrisk forbi, og fjorden er stillare enn han har vore sidan dampskipstida. Me sorterer avfall strengt og bed gjestene vere med — denne fjorden er verd det vesle strevet.
Den andre årstida
Vinter i Bakka
Frå november vender bygda seg innover: snø på fjellveggane, kjølvatnet etter ferja som einaste strekar på vatnet. Campingplassen kviler, men hytta og badstova held ope — vinteren her er den konsentrerte utgåva av det folk kjem for i juli.